BlackHabit's Zenro

กลับมาอีกครั้งกับ.........

Tagเมื่อชั้นป่วยดั่งนิยาย ver. tenipuri #2

ทำแล้วติดใจ อยากทำอีก แถมใน #1 ดันลืมแทคต่อ
แต่ช่างมัน คิดว่าคงทำกันหมดละมั้ง เอาล่ะ จั่วหัว...

Warning Yaoi Again!!

คำสั่ง

จงตอบคำถามต่อไปนี้ตามใจตัวเอง
สามารถตอบให้น้ำเน่าหลุดเรื่องจริงได้ตามต้องการ  

เพราะมันคือแถกป่วยดั่งนิยาย

1. เลือกตัวละครในเทนิปุริที่ตัวเองอยากจะเป็น
-ซานาดะ เก็นอิจิโร่

2. คุณถูกสั่งให้ป่วย แต่ว่าเลือกได้  (ตามบท)  จะเลือกป่วยเป็นอะไร
-เมื่อไม่นานมานี้ ยูคิมุระ อยู่ ๆ ก็พูดขึ้นมาว่า "เก็นอิจิโร่ เดี๋ยวนี้นายได้นับตีนกาตัวเองบ้างรึเปล่าว่ามีกี่นิ้ว ?"

หลังจากที่ชั้นได้ฟังประโยคนั้นจบ ชั้นถึงได้รู้ตัวว่าป่วย.. ในตัวชั้นต้องมีอะไรสักอย่างที่ผิดปกติ ทำไมชั้นไม่เคยทราบมาก่อนเลยว่าตัวเองจะไม่สบาย ทั้งที่ร่างกายก็แข็งแรงดี...

แล้วอยู่ ๆ นิโอก็มาบอกว่าเคยอ่านหนังสือเจอ "โรคหน้าแก่" เลยสันนิษฐานว่าชั้นน่าจะเป็นโรคนี้..

3. สถานที่รักษาตัว (ที่บ้านหรือโรงบาลหรือที่อื่น)
-ห้องทดลองลับใต้ห้องชมรมเทนนิสเซชุน
พอดีชั้นได้ข่าวมาว่า เทะสึกะกำลังศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับโรคนี้อยู่ โดยมีอินูอิเป็นผู้ช่วยวิจัย ดูเหมือนว่าเจ้าพวกนั้นจะได้รับการสนับสนุนอย่างลับ ๆ จากองค์กรของพวกชายชุดดำ และตอนนี้การทดลองก็ได้คืบหน้าไปจนสามารถผลิตตัวยาได้สำเร็จแล้ว

ปัญหาสุดท้ายมีอยู่เพียงอย่างเดียว นั่นคือตัวทดลองที่เป็นมนุษย์ เพราะมันผิดกฏหมายและหลักมนุษยธรรม ดังนั้นชั้นถึงได้อาสามาอย่างลับ ๆ โดยที่ยูคิมุระไม่ได้มีส่วนรู้เห็นใด ๆ ทั้งสิ้น

4. คุณหมอเจ้าของอาการไข้ของคุณ
-อดีตกัปตันชมรมเทนนิสเซชุน เทะสึกะ คุนิมิตสึ
ที่ในตอนนี้ใช้ชื่อโค้ดเนมว่า "ไม่ประมาท"
และอดีตตัวจริงชมรมเทนนิสเซชุน อินูอิ ซาดาฮารุ โค้ดเนม "เดต้า"

5. ป่วยซักกี่วันดี ?
-ป่วยมาตั้งแต่เกิด

6. ระดับอาการร้ายแรงขนาดไหน
-ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้ด้วยเทคโนโลยีการแพทย์แผนปัจจุบัน
ชั้นถึงได้ยอมเป็นผู้เสียสละ เพื่อที่เหล่าอนาคตของมนุษยชาติที่กำลังจะเกิดมา
จะได้ไม่ต้องมาประสบพบเจอกับชะตากรรมอันโหดร้ายนี้ เช่นเดียวกับชั้น

7. คนที่มักมาเยี่ยมคุณทุกวัน
-ไม่มี ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เพราะ ตอนที่ตัดสินใจอาสามาชั้นไม่ได้แพร่งพรายข่าวให้ใครรู้ทั้งสิ้น จะมีก็แต่นิโอที่เป็นคนเอาข่าวมาบอกชั้น แต่จนวันนี้ก็ยังไม่เห็นแม้แต่หางบนหัวของมันหรือคนอื่น ๆ รวมทั้งยูคิมุระ แสดงว่านิโอคงจะรักษาสัญญาที่ว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับยูคิมุระไว้ได้อย่างดี

นอกเหนือจากนี้ก็เป็นพวกคุณหมอเจ้าของไข้ที่จะต้องมาตรวจและสังเกตอาการทุก ๆ 4 ชั่วโมง

8. ของที่เค้ามักเอามาเยี่ยม
-ของเยี่ยมของคุณหมอไม่ประมาท มักจะเป็นปลาสด ๆ ที่เพิ่งตกได้ ไม่ก็เห็ดสดที่เก็บได้จากภูเขา

สำหรับคุณหมอเดต้า หมู่นี้มักจะนำน้ำสีประหลาด ๆ บางครั้งใส บางครั้งก็เหนียวข้นคลั่ก เรื่องกลิ่นไม่ต้องพูดถึง รสชาติยื่งเกินบรรยาย แต่เจ้าตัวบอกว่า เป็นยาชูกำลัง..

9. อาหารที่ไม่ว่าจะรู้สึกพะอืดพะอมเพราะป่วยเท่าไหร่ ก็จะต้องทานให้หมดให้ได้
-ยาชูกำลังของคุณหมอเดต้า จำเป็นต้องทานให้หมด เพราะตั้งแต่เข้ามาอยู่ในสถาบันวิจัย ก็ไม่สามารถทำการซ้อมหรือออกกำลังกายได้ตามปกติ ดังนั้นเรื่องการบำรุงสุขภาพจึงเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อให้ร่างกายพร้อมอยู่ตลอดเวลาสำหรับการทดลองตัวยาในขั้นสุดท้าย

10.  คนที่ถ้ามาเยี่ยมล่ะก็คุณจะปาแจกันใส่หัวมันทันที
-ที่นี่ไม่มีแจกัน มีแต่เข็มฉีดยา หลอดทดลองและผ้าพันแผล

11.  จู่ๆก็ฝันร้ายกลางดึกเพราะว่าพิษไข้ คนแรกที่เข้ามาดูอาการของคุณ ?
-มีอยู่คืนหนึ่งหลังจากที่ชั้นได้กินยาตัวทดลองเลขที่ 28 เข้าไป อาการต่อต้านยาที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจู่ ๆ ก็ปรากฏอย่างไม่คาดฝัน ชั้นรู้สึกแน่นหน้าอก ภายในร้อนผ่าว วิงเวียนศีรษะ หน้ามืดคล้ายจะเป็นลม แต่มันไม่ใช่! มันแย่กว่านั้น มันเป็นความรู้สึกที่เรียกได้ว่าทรมาน ความถวิลหาในใครสักคนเริ่มถาโถมเข้ามา แต่ชั้นขยับตัวไม่ได้ ร่างกายร้อนไปหมดทุกส่วน เหงื่อกาฬไหลอาบ ชั้นหายใจหอบและนอนทุรนทุรายอยู่บนเตียงคนไข้ ก่อนที่ชั้นจะไม่ได้สติ ชั้นได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังวิ่งใกล้เข้ามา ในใจชั้นนึกอยากจะตำหนิหมอเจ้าของไข้ทั้ง 2 คนที่มาดูอาการของชั้นช้าเกินไป ชั้นคิดว่าชั้นกำลังจะตาย แต่ก่อนที่ชั้นจะตาย ชั้นอยากได้ยินเสียงของยูคิมุระอีกสักครั้ง.. ยูคิมุระ.. ชั้นอยากเจอนายเหลือเกิน...

ปัง!!!

"เก็นอิจิโร่!!!!!!!"

................................

แล้วจากนั้นเค้าดูแลคุณยังไง ?
-ชั้นจำไม่ได้หรอก เพราะชั้นหมดสติไป ในตอนแรกชั้นคิดว่าเสียงของยูคิมุระที่ชั้นได้ยินนั้นเป็นเพียงผลข้างเคียงจากยา เลยทำให้ชั้นเกิดอาการหูแว่วขึ้นมาก็เป็นได้ ชั้นคิดว่ามันอาจจะเป็นอะไรคล้าย ๆ กับการเห็นภาพหลอนในอดีตก่อนที่จะตาย แต่ในกรณีของชั้นมันอาจจะเป็นเสียง..

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ชั้นก็ฟื้นขึ้นมา... ชั้นไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ในระหว่างที่ชั้นหมดสตินั้น ชั้นฝัน..

นับเป็นเหตุการณ์แปลกประหลาดอีกอย่างที่เกิดกับชั้น เพราะปกติชั้นเป็นคนที่หลับง่ายและไม่ฝันดังนั้นร่างกายของชั้นจึงได้รับการพักผ่อนอย่างเต็มที่เสมอ

แต่ในครั้งนี้ ชั้นฝัน ในความฝันชั้นมีความสุขมาก รู้สึกเหมือนกับว่าชั้นได้ขึ้นไปอยู่บนสรวงสรรค์ ร่างกายของชั้นเบาหวิวราวกับว่าชั้นสามารถบินได้เหมือนนกก็ไม่ปาน ปุยเมฆที่ทั้งขาวและอ่อนนุ่มคอยโอบกอดร่างกายของชั้นเอาไว้ แต่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ปุยเมฆชั้นกลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น ความรักที่ชั้นเฝ้าถวิลหามันมาตลอด แล้วชั้นก็มองเห็นยูคิมุระในความฝันของชั้น ในฝันพวกเราร่างกายเปล่าเปลือยแต่เรากลับไม่อายที่จะมองกันและกัน เราเหยียบย่ำไปบนเมฆ เดินเข้าหากัน และกอดกัน ...เนิ่นนาน...

ยูคิมุระกระซิบที่ข้างหูของชั้นแล้วบอกว่า เค้ารักชั้นมาก จากนั้นก็เริ่มร้องไห้.. ชั้นรู้สึกเศร้า ชั้นทำให้ยูคิมุระร้องไห้ได้ยังไง ?

ชั้นจึงบอกกับยูคิมุระว่าชั้นก็รักเค้ามากเช่นกัน หวังให้น้ำตาที่หยดลงบนก้อนเมฆนั้นน้อยลงสักหยดก็ยังดี แต่ยูคิมุระกลับร้องไห้หนักขึ้น และบอกกับชั้นว่าอยากให้ชั้นกลับไปหาเค้า ชั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่ยูคิมุระกำลังพูด ในเมื่อตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกัน แต่ทำไม ? ชั้นไปไหนมารึไง ?

แล้วยูคิมุระก็ตะโกนก้องอีกครั้ง "กลับมาหาชั้นสิ เก็นอิจิโร่!!!" จากนั้นความฝันครั้งแรกของชั้นก็หยุดลง...

เมื่อชั้นฟื้นขึ้นมา ชั้นก็พบว่า ชั้นกลับมาที่ห้องทดลองแล้ว ร่างกายของชั้นเปล่าเปลือยเหมือนกับในความฝันไม่มีผิด และที่ใต้ร่างของชั้น ชั้นสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงสะอึกสะอื้นและเนื้อตัวที่สั่นเทาเหมือนกับลูกนก

น้ำเสียงนี้.. ชั้นจำได้

ผิวเนียนขาวละเอียดดุจหิมะนี้ ชั้นจำได้..

นัยน์ตาที่ถึงแม้จะรื้นไปด้วยน้ำตารวมทั้งเส้นผมหยักศกที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อนี้

ชั้น..จำ..ได้....

ยูคิมุระ.....

12.  คนข้างห้องของคุณเป็นตัวจริงของชมรมเทนนิสโรงเรียนอื่น เค้าคือใคร
-ได้ยินแว่ว ๆ มาจากหมอเดต้าว่า เป็นโค้ชของโรงเรียนคุณหนูแห่งหนึ่ง*สงวนนาม*

13.  วันแรกที่เข้ามารักษา ก็ไปทักทายห้องข้างๆ เป็นยังไงบ้าง
-ชั้นเคยไปทักทายเค้าอยู่หนหนึ่ง ชั้นคิดว่าอย่างเค้าจะเรียกว่าอาการหนักพอกับชั้นดี หรือจะเรียกว่าแก่ตามวัยดี ?

14. เรื่องที่มักคุยกับเพื่อนข้างห้อง
-คุณเกิดมาแล้วหน้าตาเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิดรึเปล่า ?

15. สิ่งที่อยากได้ที่สุดตอนที่นอนป่วยอยู่บนเตียงขยับตัวไม่ได้
-ชั้นจะไม่ตอบว่า อยากเจอยูคิมุระ เพราะมันจะแสดงถึงความอ่อนแอของชั้น

16. ถ้าหายแล้ว คนแรกที่อยากพบ
-ยูคิมุระ

17.  ถ้าหายแล้ว สิ่งแรกที่อยากทำ
-ส่องกระจก

18.  คู่อริในโรงพยาบาลของคุณคือ
-กระจก

19  พออาทิตย์ที่สองก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมา เลยวางแผนแกล้งคู่อริแก้เซ็งซักหน่อย
-ทุบมันให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ 

20  วันที่ไข้ขึ้นแล้วเพ้อไม่รู้สึกตัว  ตอนนั้นใครอยู่ด้วย
-ชั้นจำไม่ค่อยได้ แต่คิดว่าน่าจะเป็นยูคิมุระ

21. อีกวันนึงได้เจอกับคนที่อยู่ด้วยเมื่อวานตอนที่เพ้อ เค้าก็ยิ้มแปลกๆให้ ตอนนั้นในใจคิดยังไง
-ชั้นทำอะไรลงไป!!

22. แล้วจะถามเค้ามั้ยว่าเมื่อวานเราพูดอะไรแปลก ๆ ออกไป
-ถามอย่างแน่นอน

23. สุดท้ายแล้วถึงจะถามไม่ถาม คนๆนั้นจะมาบอกคุณอยู่ดีว่าเมื่อวานคุณน่ะ เพ้อถึงชื่อเค้าออกมา
-ยูคิมุระ... ชั้น... ไม่ได้เพ้อแค่ชื่ออย่างเดียวใช่ไหม ?

24. วันสุดท้ายที่ต้องออกจากโรงพยาบาล (หรือหายป่วย)จะทำอะไรบ้าง
-อันดับแรกชั้นจะกลับไปหายูคิมุระ (เพื่อไปขอขมา ? หรือขอแต่งงาน ?)
ต่อมาชั้นจะนำสูตรตัวยาที่ค้นพบไปนำเสนอในวงการแพทย์
เพื่อให้ยานี้กลายเป็นยารักษาโรคหน้าแก่อย่างถูกต้องตามกฏหมายต่อไป

-------------------------------------------------------

อยากให้มี #3 ไหม ? แบบว่ากำลังมันส์มือ ^^
จะว่าไปมันเหมือนเขียนแทคเป็นข้ออ้าง แต่ใจจริง ๆ แล้วกูอยากแต่งฟิค ?..

สงสัยจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ แฮะ... ฮ่า ฮ่า~

เจอกันพรุ่งนี้ cocoro#3 น้ออ